Skip to main content

छत्रपती शिवाजी महाराज आणि जातीयवाद

छत्रपती शिवाजी महाराज…उभ्या महाराष्ट्राचे सदैव पुज्यनीय असे दैवत.संपूर्ण महाराष्ट्रात महाराज म्हणजे असे व्यक्तिमत्त्व ज्याच्यासारखा मान आजवर कुणालाच प्राप्त झाला नाही.त्यामागे सुद्धा खूप मोठे कार्य आहे.महाराजांनी या भूमीत घडवून आणलेले बदल,इथल्या परिस्थितीचे केलेले आधुनिकीकरण आणि येथील विस्कटलेल्या जनतेला एकत्र आणून त्यांना परकीय शक्तीविरुद्ध लढण्याचे दिलेले सामर्थ्य याच गोष्टी त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाला एवढा आदर का आहे याचे अगदी स्पष्ट असे उत्तर म्हणावे लागेल.त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा अथवा त्यांच्या काळातील इतिहासाचा अभ्यास करणारे अनेक अभ्यासक आज महाराष्ट्रातच काय तर संपूर्ण भारतात आपले कार्य अतिशय एकाग्रतेने करीत आहेत.मला त्यांचा विरोध कधीच नव्हता,न आहे आणि निश्तिच राहणार नाही.परंतु आजकाल एक नवीनच पिढी या संदर्भात निर्माण झालेली आहे.त्यांनी चालवलेले कार्य फक्त महाराजांचाच अपमान करीत नाही तर संपूर्ण शिवकाळाचाच ऱ्हास करीत आहे आणि मला याच लोकांविरुद्ध आज येथे थोडेसे सांगायचे आहे.

महाराजांच्या स्वराज्यनिर्मितिला त्या काळात सर्वांचाच हाथभार लागला होता.मावळातील १८ पगड जाती,९६ कुळी मराठे अगदी त्याचप्रमाणे कोकणस्थ तसेच देशस्थ ब्राह्मण तसेच मुसलमान आणि इतर धर्मीय या सर्वानीच महाराजांना त्यांच्या कार्यात मदत केली.अर्थात,ती सुद्धा महाराजांचीच किमया होती.परंतु सद्यपरिस्थिती पाहता असे दिसून येते कि काही लोक महाराजांचे अथांग असे चरित्र केवळ एका डबकापुरते ठेवत असून महाराजांना केवळ एका जातीत विभागतात आहेत.मला मान्य आहे की त्या काळात महाराजांच्या कार्याला काहींनी विरोध जरूर वर्तवला पण म्हणून ज्या लोकांनी त्यांना मदत केली त्यांचे चारित्र्य वाईट ठरूच शकत नाही.

या बाबतीत सर्वात पहिला मुद्दा येतो तो दादोजी कोंडदेवांचा.इतिहासात दादोजी महाराजांचे गुरु होते असा ठळक पुरावा नसला काय नि असला काय,त्याच्याशी माझे काहीही घेणे-देणे नाही.माझे म्हणणे इतकेच आहे की त्याद्वारे जो जातीयवाद काही लोकांनी सुरु केलेला आहे तो निंदनियच म्हणावा लागेल.कारण दादोजी गुरु नाहीत इथेच ते थांबले नाहीत तर त्यांचे चारित्र्य कसे वाईट होते,त्यांच्या कापलेल्या हाताची खरी गोष्ट कशी त्यांच्याच जातीतल्या इतिहासकारांनी समोर आणली नाही,असे निरनिराळे खोटे पुरावे दाखवून त्यांनी जातीयवादाला आधुनिक फोडणी दिल्याचेच दिसते.मला हे देखील मान्य आहे की इतिहास पूर्णपणे समोर यायलाच हवा,परंतु नवीन माहित होणारा इतिहास खरा असावा.असे खोटे पुरावे सिद्ध करून निव्वळ समाजात विषमता निर्माण करणारा निश्चितपणे नसावा.

दुसरा मुद्दा येतो तो सुद्धा जातीयवादाचेच उदाहरण निर्माण करतो.समर्थ रामदास स्वामी हे महाराजांचे आध्यात्मिक गुरु होते,असे इतिहासात बोलले जाते.येथे सुद्धा शिवाजी महाराज आणि समर्थांची भेट झालीच नव्हती असे खोटे आरोप करून यांनी जातीयवादाला पुन्हा चालना दिली.ते तर ठीक पण अजून पुढे जाउन समर्थांचे चरित्र कसे वाईट होते,त्यांच्या बळ नव्हते म्हणून ते बोहोल्यावरून ऐन लग्नाच्या दिवशी पळून गेले आणि सर्वात तुच्छ म्हणजे ते आधी आदिलशहा तसेच नंतर औरंगजेबासाठी काम करीत व महाराजांच्या प्रदेशातील माहिती त्याना पोहोचवत,असे खोटे आरोप देखील यांनी त्यांच्यावर केले.बरं,आरोप केले तेही बरोबर नाहित.कुणी म्हणतो औरंजेबाचे तर कुणी म्हणतो आदिलशहाचे दूत होते.आता,याला काय म्हणावे?

या सर्व गोष्टी सांगून ही लोक महाराजांचेच अवगुण लोकांसमोर आणत नाहीत का? बघा ना,जर का समर्थ शत्रूचे दूत असते तर महाराज त्यांना ओळखू शकले नसते का? महाराज नेहमीच सावध असत,असे सुद्धा ही लोक म्हणतात. मग जर सावध होते तर त्यांनी वर उल्लेख केलेल्या दोन्ही व्यक्तींवर विश्वास का ठेवला? मित्रांनो इतिहासाचे संशोधन नेहमीच तटस्थ वृत्तीने व्हायला हवे.परंतु ही माणसं तर हेही बोलायला कमी नाहीत की,महाराज असते तर त्यांनी संपूर्ण ब्राह्मण जातीला नष्ट करून एक वेगळे जग निर्माण केले असते.स्वतःला मराठे म्हणवून ही माणसं आपण हिंदू धर्मात मोडतच नाही असे सांगतात.वैदिक,अवैदिकाचा वाद मांडतात.जो माणूस आपल्या आयुष्यात केवळ हिंदू धर्म पप्रस्थापित करण्याकरीता लढला त्याच माणसाची लेकरे आज आपण त्या धर्माचे नाही,असे सांगून त्या समुद्राएव्हड्या व्यक्तिमत्त्वाचा अपमान करीत नाही का?

मित्रांनो वेळ आली आहे सर्व धर्मानी,जातींनी एक होऊन या समाजविघातकांविरुद्ध लढण्याची,कारण यांचा कुठलाच धर्म नाही कि जात नाही याना फक्त आपला फायदाच ठावूक आहे.नाहीतर समाजात अशांतता निर्माण करण्याचा एक महारोग यांना जडला आहे,दुसरे काहीही नाही.बघा,पटलं तर करा विचार.

Popular posts of the week

संवाद….माणसाला मिळालेली एक उपयुक्त देणगी

सर्वप्रथम आज एका नवीन विषयावर लिखाण करीत असल्याने चुकीबद्दल क्षमस्व.माझे नेहमीचे आवडते विषय सोडून एखाद्या नवीन विषयावर लिखाण करण्याची माझी इच्छा होती,तिलाच आज शब्दरूप देत आहे.बघा आपल्याला हा विचार पटतो का तो.

माणसाला देवाने दिलेली एक अप्रतिम देणगी म्हणजे त्याचे शरीर.माणसाचे शरीर म्हणजे आजवर माणसाला न उलगडलेले कोडेच म्हणावे लागेल.कारण माणसाने त्याच्या शरीरातील अनेक वर-वर दिसणाऱ्या गोष्टींचा शोध लावला असला तरीही काही गोष्टी कशा काम करतात हे अजून त्याला समजलेले नाही.उदाहरण घ्यायचेच झाले तर अशा गोष्टीत सर्वात प्रथम क्रमांक लागतो तो माणसाच्या मेंदूचा.माणसाच्या मेंदूमधील अनेक गोष्टींचे कोडे सोडवण्यात माणूस अजून यशस्वी झालेला नाही.माणसाच्या जन्म-मृत्यूचे अतिशय विलक्षण असे धागेदोरे उलगडण्यात सुद्धा माणसाला अजून तरी यश आलेले नाही.असो.या गोष्टीचा शोध जेव्हा लागायचा तेव्हा नक्की लागेल पण आज आपण अशाच एका गोष्टीबद्दल येथे चर्चा करणार अहोत ती म्हणजे संवाद.

मराठी भाषा- एक संस्कृती

२७ फेब्रुवारी ला मराठी भाषा दिवस साजरा झाला. खरंतर त्या दिवशीच हा लेख ब्लॉगवर टाकायची इच्छा होती, परंतु काही कारणास्तव जमले नाही. तरीसुद्धा या विषयावर लिखाण करण्याची इच्छा काही स्वस्थ बसू देईना. तेव्हा म्हटलं आता हे करावाच लागणार, नाहीतर रात्रीची झोप आणि दिवसाची भूक कुठे आणि कशी हरवून बसील, ते मलाही कळणार नाही. त्यामुळेच आज हा लेख लिहत आहे. सर्वप्रथम या ब्लॉगवरील सर्व वाचकांना जागतिक मराठी भाषा दिनाच्या अगदी मनापासून शुभेच्छा देतो आणि नंतरच मूळ लेखाला हाथ घालतो.

मराठी इतिहास आणि छत्रपती संभाजी महाराज भाग ३

मागच्या पहिल्यादुसऱ्या भागात संभाजी महाराज, त्यांचा इतिहास तसेच त्यांच्यावरील आरोप आपण पाहिले. त्या आरोपांवरून शेवटी हेच म्हणावे लागेल की, संभाजी राजे कसेही असले तरीसुद्धा त्यांच्या ठिकाणी स्वराज्याबद्दल, शिवरायांबद्दल प्रेम हे होतेच आणि काही लोकांच्या फुकाच्या आरोपांमुळे त्यांचे चारित्र्यहनन केले गेलेले आहे. प्रत्येक राजा हा थोडाफार का होईना वाईट सवयींचा असतोच, शिवराय या सगळ्यांपेक्षा फार फार वेगळे होते म्हणूनच आज आपण त्यांची पूजा करतो. त्यांचा जन्मच मुळी स्वराज्य घडविण्याखातर झालेला होता. परंतु जो राजा मिळालेल्या काळात आपल्या राज्याचा भंग होऊ न देता उलट त्याची भरभराट करतो, तोच खरा प्रजाहीतदक्ष म्हणून नावारूपास येतो. शिवरायांनी देखील याचाच अवलंब केल्याचे दिसून येते. पुरंदरचा तह आणि शहाजी राजांकारीता केलेला करार वगळता फार कमी वेळेस श्रेष्ठींनी आपल्या राज्याचा भंग केला अथवा त्यांना करावा लागला. परंतु ते नेहमीच जिंकलेला प्रदेश वाचविण्याकरिता दक्ष असत. समर्थांनी संभाजी राजांना पाठविलेल्या पत्रात याची एक झलक पाहण्यास मिळते. हेच संभाजी राजांनी सुद्धा केले आणि मिळालेल्या नऊ वर्षांच्या क…

मराठी इतिहास आणि छत्रपती संभाजी महाराज भाग १

कालची तारीख होती १ फेब्रुवारी २०१४…याच दिवशी कालपासून बरोबर ३२५ वर्षांअगोदर मराठी सत्तेला प्रचंड मोठा हादरा बसला…तो इतका प्रचंड होता की,थोड्या काळाकरिता का होईना मराठी सत्तेचे म्हणजेच शिवरायांच्या हिंदवी स्वराज्याचे तळच बुडाले.याच दिवशी १६८९ ला मुकर्रबखानाने (शेख नजीब खान) मुघली फौजेच्या व शिर्के नावाच्या एका मराठी समाजघातकाच्या  सहाय्याने शृंगारपुरच्या अरण्यात स्वराज्याचा दुसरा छत्रपती,हिंदवी स्वराज्य संस्थापक छत्रपती शिवाजीराजे भोसल्यांचा पुत्र,या मराठी जनतेतील रयतेचा राजा संभाजी यास पकडले आणि संपूर्ण महाराष्ट्रावर अवकळा पसरली.संपूर्ण महाराष्ट्र देश दुःखाच्या खोल सागरात बुडून गेला. त्या दुःखद घटनेची आपण चर्चा करणार आहोतच परंतु संभाजी राजांच्या इतिहासातील पात्राबद्दल आधी थोडे पाहू.

Manya Surve: Exposed

Location-AmbedkarCollege,Wadala,Mumbai,Maharashtra,India January11,1982 at 1230 Hrs.- Mumbai Crime Branch gota tipfrom an unknown source, that Manya Surve would be arriving atthegarden near Ambedkar College at Wadala to meethis girlfriend.18 Crime BranchOfficersmade the teamsof3-eachand dispersedthemselves into the variousparts ofthetargetarea.

January11, 1982 at 1300Hrs.- All thetrafficand publicaround the area ofAmbedkar College,Wadala were cleared out.All the arrangementswere tookplace for the trapping ofthe criminal who gavea lot

Connect on Facebook

Google+ Followers